χιλιάδες σταγόνες, κομμάτια όνειρα
Στη θύμισή σου θέλω να σκίσω αυτό το σώμα που με κρύβει
να γίνω φωτιά και να ελευθερωθώ
να πάρω τις διαστάσεις που οι σκέψεις μου ορίζουν
και η σκιά μου να απλωθεί στον ουρανό σου
πάνω από τον κόσμο σου, να σε πλακώσει
στάχτες και χιλιάδες συναισθήματα
να εκραγούνε επιτέλους μέσα μου
σε μισώ...

2 σχόλια:
Α..Πα..πα....
Γιατί πουλάκι μου? τόσο ωραίο ποίημα για τόσο άσχημα συναισθήματα.. Αλλά θα μου πεις, και η ασχήμια ομορφιά κρύβει
hmmm... den 3erw giati to egrapsa alla nomizw oti h e3etastikh mou eu8unetai gi auto!
Xairetismata apo Tourkiaaa!!!
Δημοσίευση σχολίου