Κυριακή, 24 Μαΐου 2009

Χωρίς τίτλο

(Σήμερα άνοιξα ένα από τα παλιά μου τετράδια και βρήκα μερικά παλιά μου ποιήματα... μάλλον τα έγραψα πριν από ενάμισι χρόνο)

Γιατί να σ' αγαπώ;
Για να σε βλέπω να φεύγεις;
Για να σε βλέπω να εξαφανίζεσαι;
Για να σε βλέπω θλιμμένο;

Θα γινόμουν ότι θέλεις στα χέρια σου
Εγώ πηλός & εσύ ο γλύπτης
Για αν σε δω χαρούμενο
θα εξαφανιζόμουν ακόμα

Η αλήθεια είναι, αυτή τη στιγμή δε θέλω να υπάρχω
Πονάει να υπάρχω
Αλλά δε με νοιάζει όσο υπάρχεις εσύ
για να σε βλέπω

Σαν ένα αστέρι στον ουρανό
Ή σαν μια μαύρη τρύπα
Ανεξιχνίαστο, σκοτείνο και μακρινό
και απόλυτα μοναχικό

Να τραβάς τους άλλους κοντά σου
για να μην είσαι πια μοναχικός
και να τους εξαφανίζεις τελικά
κάτω από τον ορίζοντα των φαινομένων σου

Δεν υπάρχουν σχόλια: